Opactwo Tynieckie

Tyniec jest dzielnicą Krakowa, położoną ok. 10 km od centrum miasta Przepięknie położony na białej wapiennej skale klasztor to Opactwo benedyktyńskie założone w 1044 z fundacji księcia Kazimierz Odnowiciela. Najstarszy tutaj kościół romański został zbudowany w XI w. Romański kościół i klasztor zostały doszczętnie zniszczone podczas napadu Tatarów w XIII w. Wkrótce Benedyktyni odbudowali je i całe wzgórze otoczyli obronnym murem. Dzięki zapobiegliwości i hojnym darowiznom w XV w. zaliczali się do najbogatszych konwentów, posiadali dobra składające się „ ze stu wsi i pięciu miasteczek „. Monumentalne budowle tynieckie poważnie ucierpiały w czasie najazdu Szwedów a także z powodu olbrzymiego pożaru jaki wybuchł od pioruna. W czasie rozbiorów Austriacy dokonali kasacji klasztoru w 1816 r. Na miesiąc przed wybuchem II wojny światowej kardynał Adam Sapieha ponownie sprowadził Benedyktynów do Polski i przystąpił do odbudowy Opactwa. Dopiero po wojnie dzięki przyznanym funduszom państwowym podjęto prace restauracyjne, archeologiczne i konserwatorskie. W barokowym w swej obecnej postaci kościele na uwagę zasługuje późnobarokowy ołtarz główny z czarnego marmuru z XVIII w. Klasztorny kapitularz należy do architektury XIV i XV w. a jego ściany zdobią malowidła z różnych okresów. Gotyckie krużganki obiegające wirydarz przekrywają sklepienia krzyżowo-żebrowe. Na jednym z nich, w skrzydle zachodnim zachowała się piękna renesansowa polichromia. Zakonnicy, według św.Benedykta mieli utrzymywać się z pracy rąk własnych. Przy klasztorze istniały zabudowania gospodarcze i ogród. Tyniecki ogród – ma trzy poziomy, z których najniższy ma kształt dzwonu. Ten właśnie poziom został udostępniony dla zwiedzających.